Mijn neven die rond oma Van Klaveren woonden, hielden allemaal veel van vissen. Zodra het visseizoen geopend was, gingen ze vast elke zondag vroeg op pad. Ze hadden groten hoge vistassen en noemden zich. Het Baars College. De gevangen vis werd bij thuiskomst direct bij tante Dien of tante Cor schoongemaakt en verdeeld in vier … Lees verder Het Baars College Eindigt in een Drama I
Tag: Wim
Het Baars College Eindigt in een Drama II
Het Baars College heeft een puike dag, ze hebben goed gevangen.De vis wordt bij tante Dien aan de keukentafel schoongemaakt en verdeeld. Dan zien ze tot hun schrik dat het bijna half vijf is."Jaap, zet jij effe snel de radio an," zegt Beppie.Jaap geeft een paar flinke knallen op de radio."Nou, nou kan 't niet effe … Lees verder Het Baars College Eindigt in een Drama II
De Mof d’r uit… de Mot d’r in…
Als ze met de handkar in de Kinkerstraat aankomen zegt Jo, "Jongens, als we deze dozen even gezamenlijk in het portiek zetten dan zorgen Tonie en ik er wel voor dat ze boven komen."Waarop Piet zegt, "Nou Jo, ik vind het een heel goed idee van je, maar Wim en ik helpen wel even mee, … Lees verder De Mof d’r uit… de Mot d’r in…
Het Haantje is het Haasje
“Wim pak jij het dressoir aan die kant op,” zegt Piet terwijl hij aan de andere zijde van het dressoir gaat staan.“Geen sprake van,” zegt Jo, “Wim zet eerst die dozen met keukenspullen op de kar!” “Hé hallo,” zegt Piet als door een wesp gestoken, “Laat Wim effe lekker zelf uitmaken wat hij doet.”Wim loopt … Lees verder Het Haantje is het Haasje
Dhr. T. E. Meijer
Tony," zegt Piet terwijl hij z'n schoenen aantrekt, "ik loop zo effe langs die Ouwe Meijer, vragen of 't hem uitkomt dat we aanstaande vrijdag effe ons boeltje bij hem oppikken.""Oohh Piet, dat zou lekker zijn, eindelijk weer ons eige hokkie." Een uurtje later stapt Piet de woning van Tonie's moeder binnen en zegt, "Wat is … Lees verder Dhr. T. E. Meijer
Volkeren der Aard
Knijpkat "Bets, jij bent aan de beurt, ga maar zitten," zegt Jo terwijl ze naar Wim knikt als teken dat hij moet gaan fietsen. Net als Bets is gaan zitten zegt Jo, "oh Bets, pak jij nog even de knijpkat dan kan Wim even een plaat opzetten." Terwijl het gezelschap in het donker aan tafel … Lees verder Volkeren der Aard
Klaverjassen in ’44
"Lekker," zei Wim, "jullie zijn Beet.""Ja, de klos" voegde Jo eraan toe."Vind je het gek," zei Tonie, "dat zag ik al lang aankomen, ik had me daar een kaart van het jodenraapstelengeslacht."Piet keek Tonie hoofdschuddend aan en zei, "ja meid, bij ons zat de nieges er in, ik had ook een handje van niks. Maar … Lees verder Klaverjassen in ’44
Op de Schuit naar Oude Zeug
Tonie's zuster Bets vertelde in 2019 ze had toen de leeftijd van 96 jaar, het volgende verhaal. "Eind '44 stierf iedereen van de honger. Nergens in de buurt was er iets te vrete. Bijna elke week moest ik same met Wim en Piet naar Friesland fietse om wat te bikke bij elkaar te scharrele. Ken … Lees verder Op de Schuit naar Oude Zeug
Weer bij Moeders Thuis
Oma Beusekamp Piet zit bij Wim ondergedoken en Tonie heeft haar intrek genomen bij haar moeder in de Kinkerstraat. Na enige dagen neemt ook Piet zijn intrek in de kleine woning. Wim en Jo maakte onderdeel uit van het verzet. Wim moet vaak met zijn vrouw Jo en hun - paar maanden oude baby - Joke … Lees verder Weer bij Moeders Thuis
Verhuizing in het Maanlicht
Wim Beusekamp Tot Wims verbazing is de - in pyjama geklede - heer Meijer één en al begrip. "Je kan die hele mikmak achter bij mij in de loods kwijt. Het beste is dat we dat hele spulletje via de achtertuin doorgeven. Dat loopt het minste in het oog. En hé, wat er verder met … Lees verder Verhuizing in het Maanlicht
Stemmen in de Nacht
Het is tegen middernacht en Piet is nog steeds niet thuis. Tonie zit in het donker met haar hoofd tussen haar handen met haar ellebogen op tafel. Haar ogen zijn droog, haar traanklieren leeg gehuild. Ze beklaagd haar lot, ze herhaalt zachtjes snikkend, 'waarom ... waarom'? Tony schrikt als er tegen het raam wordt getikt. … Lees verder Stemmen in de Nacht
Van z’n a Propos
St Nicolaaskerk De trein rolt de overkoepeling van het Amsterdamse Centraal station binnen. Piet verwacht Duitse soldaten en controles. Tot zijn verbazing is het station verduisterd en totaal uitgestorven. Hij loopt het verlaten stationsplein op en hoort door de duisternis het gebeier van kerkklokken. Hij kijkt naar de uit de donkere mist opdoemende torens van … Lees verder Van z’n a Propos
Kronieken uit Oud Amsterdam 