Als ze met de handkar in de Kinkerstraat aankomen zegt Jo, "Jongens, als we deze dozen even gezamenlijk in het portiek zetten dan zorgen Tonie en ik er wel voor dat ze boven komen."Waarop Piet zegt, "Nou Jo, ik vind het een heel goed idee van je, maar Wim en ik helpen wel even mee, … Lees verder De Mof d’r uit… de Mot d’r in…
Het Haantje is het Haasje
“Wim pak jij het dressoir aan die kant op,” zegt Piet terwijl hij aan de andere zijde van het dressoir gaat staan.“Geen sprake van,” zegt Jo, “Wim zet eerst die dozen met keukenspullen op de kar!” “Hé hallo,” zegt Piet als door een wesp gestoken, “Laat Wim effe lekker zelf uitmaken wat hij doet.”Wim loopt … Lees verder Het Haantje is het Haasje
Dhr. T. E. Meijer
Tony," zegt Piet terwijl hij z'n schoenen aantrekt, "ik loop zo effe langs die Ouwe Meijer, vragen of 't hem uitkomt dat we aanstaande vrijdag effe ons boeltje bij hem oppikken.""Oohh Piet, dat zou lekker zijn, eindelijk weer ons eige hokkie." Een uurtje later stapt Piet de woning van Tonie's moeder binnen en zegt, "Wat is … Lees verder Dhr. T. E. Meijer
5 mei 1945
Het is 5 mei 1945, door het hele land gonst maar één woord, "Bevrijding!' De oorlog heeft in totaal 1821 dagen geduurd. "Een eeuwigheid," volgens Tonie. Rietje ligt inmiddels al vier weken in het WG. Piet en Tonie komen samen op bezoek. Er mag normaal maar 1 persoon te gelijk de ziekenkamer in ,Tonie gaat … Lees verder 5 mei 1945
5 mei 1945, vervolg
Bewegingsloos staart Tonie naar de doodgeschoten jongens op straat. Piet pakt haar bij haar arm en probeert haar naar binnen te trekken. Verschrikt roept Tony. "Auw, doe niet zo ruw man, je doet me pijn." Door de straat klinkt het geratel van automatische wapens, aan de overzijde van de straat sneuvelen de ramen. Beneden ziet … Lees verder 5 mei 1945, vervolg
Het Kinderlichaam Onder het Witte Laken
"Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond."- Antonia Engelberta Helena van Klaveren-Beusekamp "Piet, heb jij die bezoekerskaart van de tafel gepakt?" vraagt Tonie.- "Ja meid, die heb ik op de schoorsteen onder de klok gelegd."- "Hè, zeg dat dan even man, ik zoek me een ongeluk."- "Meid, doe toch eens rustig, het is pas … Lees verder Het Kinderlichaam Onder het Witte Laken
Rietje Krijgt de Pleuris
In hoog tempo komt Piet de Alexander Boerstraat in gefietst. Hij stapt van zijn fiets, haalt de wasknijpers van zijn broekspijpen en drukt op de bel bij nummer 42. Dokter Smit doet persoonlijk de deur open en kijkt Piet welwillend aan, "wat kan ik voor u betekenen, meneer Van Klaveren?" "Goedenavond dokter, mijn kleine meid … Lees verder Rietje Krijgt de Pleuris
De Prinses met de Teerblokjes
In het laatste jaar van de oorlog zagen de kleertjes die Tootje droeg, er oud en versteld uit er was met geen mogelijkheid aan iets nieuws te komen. Tonie had het daar moeilijk mee. Op een dag krijgt ze het lumineuze idee om van de twee witte slopen die ze nog heeft een jurkje te maken, … Lees verder De Prinses met de Teerblokjes
Volkeren der Aard
Knijpkat "Bets, jij bent aan de beurt, ga maar zitten," zegt Jo terwijl ze naar Wim knikt als teken dat hij moet gaan fietsen. Net als Bets is gaan zitten zegt Jo, "oh Bets, pak jij nog even de knijpkat dan kan Wim even een plaat opzetten." Terwijl het gezelschap in het donker aan tafel … Lees verder Volkeren der Aard
Klaverjassen in ’44
"Lekker," zei Wim, "jullie zijn Beet.""Ja, de klos" voegde Jo eraan toe."Vind je het gek," zei Tonie, "dat zag ik al lang aankomen, ik had me daar een kaart van het jodenraapstelengeslacht."Piet keek Tonie hoofdschuddend aan en zei, "ja meid, bij ons zat de nieges er in, ik had ook een handje van niks. Maar … Lees verder Klaverjassen in ’44
Op de Schuit naar Oude Zeug
Tonie's zuster Bets vertelde in 2019 ze had toen de leeftijd van 96 jaar, het volgende verhaal. "Eind '44 stierf iedereen van de honger. Nergens in de buurt was er iets te vrete. Bijna elke week moest ik same met Wim en Piet naar Friesland fietse om wat te bikke bij elkaar te scharrele. Ken … Lees verder Op de Schuit naar Oude Zeug
Oliebollen
Als er één lekker oliebollen kon bakken, dan was dat wel mijn vader.Het bakken werd altijd op de avond van dertig december gedaan; als mam naar de verjaardag van neef Sjaakje - het jongste kind van haar oudste zuster Wil - ging. Na de avondmaaltijd, als de afwas was gedaan, maakte mijn vader - terwijl … Lees verder Oliebollen
Kronieken uit Oud Amsterdam 