Vrijdag 19 januari 1951 Onze moeder heeft van Rudy een zware bevalling, maar om vijf voor half zeven word er een lief, klein broertje geboren. Als hij gewassen is komt de verloskundige, juffrouw Holtslag, met de baby naar de slaapkamer, waar wij in bed liggen. De vroedvrouw houdt de kleine in de deuropening van de … Lees verder De Geboorte van Rudy
Auteur: mariaschwank
De Tragedie Rond de Gevulde Koek
Het is zondag 11 April 1948: het is een ijzig koude dag. Tien spelers van RCA staan achter het centraal station stampend en handen wrijvend op de pont te wachten. Ze spelen vandaag een belangrijke wedstrijd tegen TOB in Amsterdam Noord. Als ze winnen nemen ze de eerste plaats van TOB over. "Wat is de … Lees verder De Tragedie Rond de Gevulde Koek
Piet de Pierenwipper
Mijn vader Piet, heeft na de oorlog een poosje met de voddenkar gelopen, die was voordien van zijn vader geweest. Er viel weinig te verdienen. "Tonie, de verkoop was weer knudde vandaag, ik ga nog maar effe een hengeltje uitgooien, kijken of ik nog een vissie kan vangen voor bij het eten," zegt Piet. Hij … Lees verder Piet de Pierenwipper
De Geboorte van Peter
Als de oorlog voorbij is gaat dat in Nederland gepaard met een geboortegolf. Zo wordt er ook bij Piet en Tonie een derde kindje verwacht. Piet springt zondagochtend 9 september vroeg op zijn fiets, om juffrouw Holtslag - de verloskundige - te halen. Het is fris, de ochtend mist hangt laag in de nog vrijwel … Lees verder De Geboorte van Peter
De Nieuwe Stamhouder
Als Piet de volgende dag, bij zijn ouders de trap op loopt, staat zijn vader al in de deuropening. "Goedenmiddag samen," zegt Piet met een brede grijns op zijn gezicht als hij de kamer betreedt. "Nou vader, ik zal je niet langer in spanning laten zitten, we hebben een stamhouder." "Kijk ns! wat vind je … Lees verder De Nieuwe Stamhouder
Zuigend op een Mottenbal
"He Nelis, ik weet niet wat jij doet, maar ik ga een stukkie langs het water lopen, loop je mee of blijf je hier?" zegt Piet. Hij is samen met zijn broer Nelis gaan vissen in Ilpendam. "Nee, ik blijf hier.Ik heb hier vorige week ook leuk gevangen, maar laat je door mij niet tegenhouden." … Lees verder Zuigend op een Mottenbal
Het Kinderlichaam Onder het Witte Laken
"Schrik op schrik, zo blijft een mens gezond."- Antonia Engelberta Helena van Klaveren-Beusekamp "Piet, heb jij die bezoekerskaart van de tafel gepakt?" vraagt Tonie.- "Ja meid, die heb ik op de schoorsteen onder de klok gelegd."- "Hè, zeg dat dan even man, ik zoek me een ongeluk."- "Meid, doe toch eens rustig, het is pas … Lees verder Het Kinderlichaam Onder het Witte Laken
Rietje Krijgt de Pleuris
In hoog tempo komt Piet de Alexander Boerstraat in gefietst. Hij stapt van zijn fiets, haalt de wasknijpers van zijn broekspijpen en drukt op de bel bij nummer 42. Dokter Smit doet persoonlijk de deur open en kijkt Piet welwillend aan, "wat kan ik voor u betekenen, meneer Van Klaveren?" "Goedenavond dokter, mijn kleine meid … Lees verder Rietje Krijgt de Pleuris
De Prinses met de Teerblokjes
In het laatste jaar van de oorlog zagen de kleertjes die Tootje droeg, er oud en versteld uit er was met geen mogelijkheid aan iets nieuws te komen. Tonie had het daar moeilijk mee. Op een dag krijgt ze het lumineuze idee om van de twee witte slopen die ze nog heeft een jurkje te maken, … Lees verder De Prinses met de Teerblokjes
Volkeren der Aard
Knijpkat "Bets, jij bent aan de beurt, ga maar zitten," zegt Jo terwijl ze naar Wim knikt als teken dat hij moet gaan fietsen. Net als Bets is gaan zitten zegt Jo, "oh Bets, pak jij nog even de knijpkat dan kan Wim even een plaat opzetten." Terwijl het gezelschap in het donker aan tafel … Lees verder Volkeren der Aard
Klaverjassen in ’44
"Lekker," zei Wim, "jullie zijn Beet.""Ja, de klos" voegde Jo eraan toe."Vind je het gek," zei Tonie, "dat zag ik al lang aankomen, ik had me daar een kaart van het jodenraapstelengeslacht."Piet keek Tonie hoofdschuddend aan en zei, "ja meid, bij ons zat de nieges er in, ik had ook een handje van niks. Maar … Lees verder Klaverjassen in ’44
Op de Schuit naar Oude Zeug
Tonie's zuster Bets vertelde in 2019 ze had toen de leeftijd van 96 jaar, het volgende verhaal. "Eind '44 stierf iedereen van de honger. Nergens in de buurt was er iets te vrete. Bijna elke week moest ik same met Wim en Piet naar Friesland fietse om wat te bikke bij elkaar te scharrele. Ken … Lees verder Op de Schuit naar Oude Zeug
Kronieken uit Oud Amsterdam 