De Zangvereniging

Mijn moeder liep veel te zingen, van de liedjes die ze zong, konden de teksten niet zielig genoeg zijn, ze vond het prachtig.

Liedjes als, Aan de muur van het oude kerkhof, kleine Dirkie van Wim Sonneveld, en vooral het tragische lied, Moeke geef me een speelbal. Zong ze vol overgave dan liepen de tranen over haar wangen.
Ze vond al die liedjes schitterend.

Rudy die een jaar of vier was, vond al die teksten verschrikkelijk en zei dan.
“Mama hou nou op, die liedjes zijn zo gemeen.”

Het genre van mijn vader was wat vrolijker, meestal zong hij liedjes als. 

 Als je voor een dubbeltje geboren bent, Jan de Bakker had me zondag uitgenodigd,(De voetbalmatch) of Het meisje van de zangvereniging, We gaan naar Zandvoort of De Olieman. Hij kon ze allemaal, en zong ze bijna dagelijks.
In één van zijn liedjes kwam de zin voor.

“En ik zat in het groen en de vogeltjes fluiten, allemachtig, wat had me die meid een paar kuiten.”

De vierjarige Rudy associeerde mijn vader zijn woord kuiten, met vis kuit.

Het had volgens Ruud in ieder geval met vis te maken. 

Toe mijn vader scholletjes aan het bakken was kwam Ruud, als tekst dichter in spe, met zijn eigen versie van het lied.

Hij zat terwijl hij een legpuzzel aan het maken was, luid te zingen.
“En ik zat in het groen en de vogeltjes fluiten, allemachtig wat had me die meid een bak schol.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s