Poëziealbum

Poëziealbum van Leny

Als kind leek het me fijn, om zelf een poëziealbum te hebben. Maar toen Tootje en ik klein waren was er voor dat soort luxe geen geld. Dus schreven wij onze verhaaltjes in de boekjes van andere meisjes. Wat ook erg leuk was. De mooie plaatjes werden door ons zelf getekend. We waren trouwens geen buitenbeentjes veel gezinnen moesten met weinig rond komen, en dan hadden de meisjes vanzelf -sprekend geen poëziealbum.

Toen ons jongste zusje Leny naar de lagere school ging. Was er financieel wel wat veranderd, en kon er voor haar zo’n prachtig boekje gekocht worden. Velen schreven er leuke en grappige verhaaltjes of versjes in. Mijn vader hield van mooie gedichten. Hij schreef in Leny haar album, zijn favoriete gedichtje.

Gelijk een Bloem Gelijk het Gras

Gelijk een bloem, gelijk het gras, is ons kortstondig leven.

Gelijk een bloem die op het veld verheven, wel kostelijk prijkt, maar machteloos is en teer.

Wanneer de wind zich over het veld laat horen, dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat verloren.

Men vindt en kent haar standplaats zelfs niet meer.

Joost van den Vondel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s