Kasausies Met Drop

Hebben jullie zin om even naar ‘Schenk’ te lopen?” vroeg mijn vader aan ons. Tootje was twaalfjaar en ik zeven, en we wisten wat er komen zou, als er op vrijdag avond iets van de avondwinkel gehaald werd dan werden dat doppinda’s, kassausies*zoals onze vader ze noemde, en een rol zoute drop.

“Zullen we samen gaan zei Tootje?” “Mag ik ook mee.” vroeg Peter meteen, “Als jullie goed bij elkaar blijven mag dat wel.” zei mama.We liepen naar de avondwinkel van Schenk in de Jan Pieter Heyestraat.

Bij de deur uit gaan zei onze vader, traditioneel, al vielen van de warmte de vogeltjes dood uit de boom. “Niet op het ijs hè.” Het was een typisch grapje wat hij meestal tegen ons kinderen zei, als we de deur uitgingen.

Toen we thuis kwamen lagen er al vijf stukjes krant op tafel, en werden de doppinda’s en de drop verdeeld. Rudy was een peuter van twee jaar, en lag al in bed, Leny was nog niet geboren.

Het was heel knus zo rond de tafel pinda’s te doppen, tijdens het doppen luisterden we naar de radio. Na dat onze eerste radio die we van tante Dien hadden gekregen, er helemaal mee gestopt was, werd er distributie radio bij ons geïnstalleerd, dat hield in Hilversum 1, Hilversum 2, een klassieke zender ,en  België 1, we waren er allemaal blij mee.

Op vrijdag avond was er in 1953 een nieuw radioprogramma, Mastklimmen. De quiz werd gepresenteerd door Johan Bodegraven, een bekend presentator in die tijd. De kandidaten, die aanwezig waren in de studio, moesten algemene vragen beantwoorden.

Met elk juist antwoord klom men weer een stukje hoger in de mast. Had één kandidaat de top van de mast bereikt, dan volgde de moeilijkste vraag de ‘hamvraag. Beantwoordde de kandidaat deze vraag goed, dan won hij of zij de hoofdprijs. Een ham naast het winnen van de ham had de deelnemer ook het recht om over hetzelfde onderwerp een vraag aan de jury te stellen. De Lik op stuk-vraag. Wist de jury deze vraag niet goed te beantwoorden, dan won de deelnemer naast de ham ook een metworst. Een ham en een metworst het waren in die tijd enorme grote prijzen.

Distributieradio met de zwarte knop naast de radio stelde je de zender in.

Op zondag zaten we vol spanning naar het hoorspel, Mones de man van de Maan, te luisteren. En later naar sprong in het Heelal.

Dat we iets groter waren en langer op mochten blijven, luisterde we naar de familie Doorsnee en de Bonte Dinsdagavond trein. En was de wekelijkse spanning op zondagavond bij Paul Vlaanderen en het ….mysterie.

Toe Rudy en Lenie groter waren en de drie oudste, om met mijn vader te spreken. ‘Al waren uitgevlogen‘ werden er ook nog pinda’s gekocht, maar niet meer in de avondwinkel maar bij Tuinzaad in de Ten Katestraat, toen had wel de rol drop plaats gemaakt voor grote zoute punt droppen die werd dan tussen  een knijper geklemd, om al te kleverige handen te voorkomen. Maar of dat nou ook echt lukte, ik dacht het niet.

v.l,n.r Mama(Tonie), Papa (Piet), met de drie oudste Rietje, Peter, Tootje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s