Cadeautjes II

Bloemen voor Mama

Voor dankbaarheid was je bij mijn moeder aan het juiste adres. Op zaterdag in de namiddag liep mijn broer Peter vaak met zijn neef Dikkie, de jongste zoon van tante Coen over de Ten Katemarkt. Ze waren een jaar of acht negen en bleven staan kijken bij de bloemenstallen van Staats of Keijzer. Als ze geluk hadden gaf de koopman ze een bosje bloemen. Die bloemen zagen er nog best leuk uit, maar waren over het weekend niet meer te verkopen.

“Mama…, kijk is wat ik voor jou heb gekregen,”Riep Peter trots.” “Och jongen wat prachtig,” zei mijn moeder, en gaf hem een dikke pakkerd. Wat vind ik die mooi.” Ze zette ze in een vaas en prominent op tafel.

Even later ging de bel en stond neef Dikkie voor de deur.
“Tante Tonie wilt u mijn bloemen? Mama wil ze niet, ze zegt dat het rotzooi is.”
“Rotzooi jonge? nou, volgens mij zijn ze nog best mooi hoor” zei mijn moeder. “Geef maar hier dan zal je zien dat het hier straks een bloemenhuisje is geworden.”

Ze zette ook Dikkie zijn bloemen in een vaasje. Dikkie mocht zelf een mooi plekje voor de vaas uitzoeken. Niet alleen Dikkie was blij, maar ook mijn moeder omdat ze Dikkie zo blij had gemaakt.

Want toen Dikkie naar huis ging benadrukte hij nog even, U vind ze wel mooi hè tante Tony.

“Nou jongen, ik ben er blij mee hoor, ze staan schitterend.”
En ze aaide hem nog eens liefdevol over zijn bol.

Een gedachte over “Cadeautjes II

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s